การประกาศปิดฉากการดำเนินงานของ 7-Eleven ในประเทศอินเดีย โดย Seven & i Holdings พร้อมยุติบทบาทของ 31 สาขาสุดท้ายในมุมไบและปริมณฑลเมื่อสิ้นเดือนกันยายนที่ผ่านมา ไม่ใช่เพียงแค่ข่าวการถอนตัวของแบรนด์ค้าปลีกข้ามชาติทั่วไป แต่นี่คือภาพสะท้อนของ “สมรภูมิค้าปลีกอินเดีย” ที่มีโครงสร้างซับซ้อน ปราบเซียน และไม่ยอมรับสูตรสำเร็จจากตลาดอื่น
แม้ 7-Eleven จะจับมือกับพันธมิตรเบอร์หนึ่งอย่าง Reliance Retail เครือค้าปลีกยักษ์ใหญ่ของมหาเศรษฐี มูเกช อัมบานี มาตั้งแต่ปี 2021 และเคยขยายสาขาไปได้สูงสุดราว 60 แห่ง แต่โมเดลนี้กลับไม่สามารถฝ่าด่านหิน 3 ประการไปได้
กำแพงเหล็ก "คิรานา"
หัวใจของค้าปลีกอินเดียคือร้านคิรานา (Kirana Stores) หรือร้านโชห่วยชุมชนที่มีมากกว่า 12-13 ล้านแห่งทั่วประเทศ ร้านเหล่านี้ไม่ได้ขายแค่สินค้า แต่ขาย "ความสัมพันธ์":ซื้อก่อนจ่ายสิ้นเดือน แปะโป้งได้แบบไม่มีดอกเบี้ยโทรสั่งน้ำปลาหรือสบู่ก้อนเดียว เด็กในร้านก็วิ่งไปส่งให้ทันทีต้นทุนถูก เพราะไม่ติดแอร์ ใช้บ้านตัวเองเปิดร้าน ทำให้ตั้งราคาแข่งขันได้ดีกว่าร้านสะดวกซื้อโมเดิร์นเทรดที่มีต้นทุนค่าไฟ ค่าแอร์ และค่าเช่าในทำเลทองมหาศาล
ถูกข้ามขั้นด้วยพายุ...
เมื่อความเสี่ยงและภาระค่าครองชีพคือสิ่งที่ไม่อาจเลี่ยง ธุรกิจประกันภัยในประเทศไทยจึงเติบโตสู่หมุดหมายสำคัญด้วยมูลค่าเบี้ยประกันภัยรับรวมเฉียด "1 ล้านล้านบาทต่อปี" สะท้อนภาพทั้งพฤติกรรมการบริหารความเสี่ยงของคนเมือง กำลังซื้อที่กระจุกตัว และการขับเคี่ยวของกลุ่มทุนประกันยักษ์ใหญ่ที่ยึดหัวหาดตลาดนี้ไว้อย่างเหนียวแน่น
เม็ดเงิน 1 ล้านล้าน กระจุกตัวที่ไหน?
โครงสร้างเบี้ยประกันภัยของไทยแบ่งสัดส่วนออกเป็นสองฟากฝั่งอย่างชัดเจน โดย ตลาดประกันชีวิตครองเค้กใหญ่ถึง 68–70% (ราว 6.5 แสนล้านบาท) ขณะที่ ตลาดประกันวินาศภัยครองส่วนแบ่ง 30–32% (ราว 2.9–3.0 แสนล้านบาท)
ภาพสะท้อนที่ชัดเจนที่สุดคือ "การกระจุกตัวเชิงพื้นที่" โดยข้อมูลจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.) บ่งชี้ว่า
กรุงเทพมหานคร กินรวบเม็ดเงินเบี้ยประกันภัยทั้งระบบไปมากกว่า 40–45% ด้วยปัจจัยรายได้เฉลี่ยต่อหัว ความตื่นตัวด้านภาษี อัตราการครอบครองยานพาหนะ และความกังวลต่อค่ารักษาพยาบาลในโรงพยาบาลเอกชน
หัวเมืองเศรษฐกิจและปริมณฑล ได้แก่ นนทบุรี ชลบุรี สมุทรปราการ และเชียงใหม่ คือกลุ่มอันดับรองที่มีอัตราการถือครองกรมธรรม์หนาแน่นตามการขยายตัวของภาคอุตสาหกรรมและอสังหาริมทรัพย์
พฤติกรรมผู้บริโภค: คนไทยจ่ายเงินซื้อประกันอะไรมากที่สุด?
ภาคธุรกิจสินค้าหลักที่ครองตลาดปริมาณ / เม็ดเงินนัยสำคัญเชิงพฤติกรรมประกันวินาศภัยประกันภัยรถยนต์ (Motor)พ.ร.บ. 37–38 ล้านฉบับ / ภาคสมัครใจ 1.4 แสนล้านบาทตลาดวินาศภัยไทยพึ่งพารถยนต์สูงเกิน 55%...
ท่ามกลางสมรภูมิภูมิรัฐศาสตร์และสงครามเทคโนโลยีโลกที่ทวีความรุนแรง “เซมิคอนดักเตอร์” หรือชิปวงจรรวม กลายเป็นทรัพยากรยุทธศาสตร์ที่ชี้ขาดความมั่นคงและเศรษฐกิจของทุกประเทศ สำหรับประเทศไทย วันนี้ไม่ใช่แค่ผู้เล่นปลายน้ำที่รอรับจ้างประกอบอีกต่อไป แต่กำลังก้าวสู่จุดเปลี่ยนครั้งประวัติศาสตร์ ผ่านการผลักดันนโยบาย “ชิปเมดอินไทยแลนด์ (Chip Made in Thailand)” เพื่อสร้างเทคโนโลยีและห่วงโซ่คุณค่าเป็นของตนเอง
จาก “คนรับจ้างประกอบ” สู่เจ้าของนวัตกรรมต้นน้ำ
หลายทศวรรษที่ผ่านมา อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ไทย เติบโตจากการเป็นฐานรับจ้างประกอบ แพ็กเกจ และทดสอบชิป (OSAT / Back-end) โดยมีบริษัทระดับโลกและผู้เล่นชั้นนำของไทย เช่น Hana Microelectronics, Stars Microelectronics, Microchip และ NXP ปักหลักสร้างมูลค่าการส่งออกมหาศาล ทว่ากำไรส่วนใหญ่และอำนาจการควบคุมสถาปัตยกรรมยังตกอยู่ในมือของชาติตะวันตกหรือไต้หวัน
บทเรียนจากวิกฤตชิปขาดแคลนทั่วโลกสะท้อนชัดเจนว่า อุตสาหกรรมที่เป็นเสาหลักของไทย ทั้งยานยนต์ไฟฟ้า (EV), ดาต้าเซ็นเตอร์, และระบบควบคุมอัตโนมัติ จะตกอยู่ในความเสี่ยงทันทีหากไม่มีซัพพลายเชนของตนเอง ยุทธศาสตร์ “ชิปเมดอินไทยแลนด์” จึงเกิดขึ้นเพื่อยกระดับประเทศจากฐานแรงงาน ไปสู่การถือครองทรัพย์สินทางปัญญา (IP) และการผลิตที่สร้างมูลค่าเพิ่มสูง
ยุทธศาสตร์ไม่แข่งสมาร์ตโฟน แต่เจาะ “นิชมาร์เก็ต” ระดับโลก
ในความเป็นจริง...
การเติบโตของ Cloud, AI และบริการดิจิทัล ทำให้ดาต้าเซ็นเตอร์ (Data Center) กลายเป็นหนึ่งในโครงสร้างพื้นฐานสำคัญของเศรษฐกิจยุคใหม่ ขณะเดียวกัน การเข้ามาลงทุนของผู้ให้บริการเทคโนโลยีระดับโลกก็ทำให้ประเทศไทยถูกจับตามองในฐานะหนึ่งในจุดหมายใหม่ของธุรกิจ Data Center ในภูมิภาค
ที่ผ่านมา Data Center มักถูกพูดถึงผ่านมุมมองด้านโอกาส ทั้งการลงทุน การพัฒนา Digital Infrastructure และบทบาทต่อเศรษฐกิจดิจิทัล (Digital Economy)
อย่างไรก็ตาม กระแสข่าว Data Center ในกรุงเทพฯ ได้ทำให้บทสนทนาเปลี่ยนไป จากเรื่องของเทคโนโลยีและการลงทุนที่อาจดูห่างไกลจากชีวิตประจำวัน กลายเป็นคำถามที่ใกล้ตัวมากขึ้น ตั้งแต่การใช้พลังงานและทรัพยากร ความปลอดภัยของพื้นที่ชุมชน ไปจนถึงความพร้อมของกฎหมายและหน่วยงานที่ทำหน้าที่กำกับดูแล
บริษัท ดาต้าเซ็ต จำกัด จึงรวบรวมข้อมูลผ่านเครื่องมือ dxt:360 เพื่อฟังเสียงบนสื่อสังคมออนไลน์ (Social Listening) ในช่วงวันที่ 16 สิงหาคม – 3 กันยายน 2569 เพื่อสำรวจว่า...
“ …ก่อนหน้านี้ผมเขียนรายงานเรื่องผลิตน้ำมันจากอากาศ (Air to Fuel) และ ผลิตปุ๋ยจากอากาศ (Air to Fertilizer) ได้รับความสนใจอย่างมากจากหลายภาคส่วน วันนี้ขอนำเสนอเรื่องนวัตกรรมไบโอเทคใหม่ ในการผลิตอาหารและโปรตีนจากอากาศ (Air to Food) เป็นเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดที่พ้นจากห้องแล็ปสู่การผลิตเชิงพาณิชย์แล้ว ซึ่งเป็น1ใน policy focus คือ BioTech ของสถาบันเอฟเคไอไอ.…”
1.เมื่อ "อากาศและก๊าซเรือนกระจก" กลายเป็น "มื้ออาหารและชีวภัณฑ์มูลค่าสูง"
ภายในปี 2050 คาดการณ์ว่าประชากรโลกจะเพิ่มขึ้นแตะ 9,700 ถึง 10,000 ล้านคน ส่งผลให้ความต้องการโปรตีนทั่วโลกพุ่งสูงขึ้นกว่า 70% ขณะที่ภาคเกษตรกรรมและปศุสัตว์แบบดั้งเดิม กำลังเผชิญกับขีดจำกัดทางนิเวศ โดยปล่อยก๊าซเรือนกระจกคิดเป็น 26% ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดของโลก และใช้พื้นที่ทำกินมากถึง 80% ของที่ดินทางการเกษตร แต่กลับให้พลังงานแก่ประชากรมนุษย์เพียง 18% เท่านั้น
เทคโนโลยี Air-to-Food จึงก้าวเข้ามาเป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนเศรษฐกิจชีวภาพยุคใหม่ โดยการดักจับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซเสียจากภาคอุตสาหกรรม มาเปลี่ยนสภาพเป็นโปรตีน...
ประเทศไทยกำลังเผชิญความเสี่ยงทางเศรษฐกิจและยุทธศาสตร์อย่างยิ่ง จากการเดินหน้านโยบายพัฒนาประเทศตามกระแสความนิยม (Hype-Driven Policies) ไม่ว่าจะเป็นการทุ่มงบประมาณ สิทธิประโยชน์ทางภาษี และทรัพยากรวิกฤตของชาติ ให้กับอุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้า (EV), ศูนย์ข้อมูลขนาดใหญ่ (Data Center) และปัญญาประดิษฐ์ (AI) แม้จะเป็นอุตสาหกรรมแห่งอนาคต แต่ในบริบทของประเทศไทย เราไม่มีเทคโนโลยีต้นน้ำเป็นของตนเอง ทำให้ต้องพึ่งพาชิป นวัตกรรม ซอฟต์แวร์ และสายการผลิตจากต่างประเทศเกือบร้อยละร้อย
ยิ่งไปกว่านั้น อุตสาหกรรมเหล่านี้ยังดึงเอาทรัพยากรพลังงานไฟฟ้าและทรัพยากรน้ำอันมีค่าไปใช้อย่างมหาศาล โดยที่ตัวเลขมูลค่าการลงทุนจริงตกอยู่กับห่วงโซ่อุปทานและคนไทยเพียงน้อยนิด
รายงานพิเศษฉบับนี้ เสนอให้ภาครัฐ "กลัดกระดุมเม็ดแรก" ของยุทธศาสตร์ประเทศใหม่ โดยทบทวนและปรับลำดับความสำคัญของทิศทางการพัฒนาประเทศ มาสร้างความเข้มแข็งจากภายในบนฐานศักยภาพที่แท้จริง
เราสามารถเรียนรู้จากอุตสาหกรรมชิปและเซมิคอนดักเตอร์ของโลก ไม่ว่าจะเป็นโมเดลผลิตชิปแบบเฉพาะทาง (Pure-Play Foundry) ของ TSMC ในไต้หวัน หรือชิปหน่วยความจำ HBM ของเกาหลีใต้ เพื่อนำมาปรับใช้กับการสร้างเศรษฐกิจชีวภาพ (Bio-Economy) โดยยกระดับประเทศไทยจากผู้ส่งออกสินค้าเกษตรราคาถูก ไปสู่การผลิต "สารตั้งต้นมูลค่าสูง" ป้อนให้แก่ห่วงโซ่อุปทานของโลกในฐานะศูนย์กลางนวัตกรรมชีวภาพโลก
1. ถอดบทเรียนอุตสาหกรรมชิป-เซมิคอนดักเตอร์เกาหลี-ไต้หวัน
อุตสาหกรรมชิปและเซมิคอนดักเตอร์ของโลก ไม่ได้เริ่มต้นจากการสร้างแบรนด์เครื่องใช้ไฟฟ้าหรือสมาร์ทโฟนแข่งกับยักษ์ใหญ่อย่างสหรัฐอเมริกา หากแต่เริ่มต้นจากการนำทรายหรือแร่ซิลิคอนมาถลุงและผ่านกระบวนการทำความบริสุทธิ์จนได้เป็นแผ่นเวเฟอร์ (Silicon Wafer) จากนั้นจึงส่งต่อให้โรงงานรับจ้างผลิตอย่าง...
ถ้าประเทศไทยเป็นบริษัทระดับโลก ประเทศนี้คงมีสินค้ามากเกินกว่าจะฝากไว้กับฝ่ายขายเพียงทีมเดียว เพราะเรามีทั้งแหล่งท่องเที่ยว อาหาร วัฒนธรรม สินค้าและบริการ ผู้ประกอบการ ฐานการผลิต เมืองศักยภาพที่กำลังเติบโต และอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ตลอดจนความพร้อมในการเป็นเจ้าภาพเวทีระดับนานาชาติ
แต่ละสิ่งต่างก็มีลูกค้าคนละกลุ่ม และต้องใช้วิธีนำเสนอที่ต่างกัน อย่างนักเดินทางหรือนักท่องเที่ยวจะมองหาประสบการณ์ ผู้ซื้อจากต่างประเทศมองหาสินค้าที่มีคุณภาพ นักลงทุนมองหาความเชื่อมั่นและโอกาสเติบโตระยะยาว ขณะที่ผู้จัดงานระดับโลกไม่ได้เลือกประเทศจากความสวยงามเพียงอย่างเดียว แต่พิจารณาทั้งความพร้อมของเมือง เครือข่ายอุตสาหกรรม การสนับสนุนจากภาครัฐ และคุณค่าที่งานจะสร้างได้หลังวันจัดงานสิ้นสุดลง
นี่คือเหตุผลที่ประเทศไทยไม่สามารถมี “ทีมขาย” เพียงทีมเดียว แล้วคาดหวังว่าจะขายทุกโอกาสให้กับทุกคนได้
หนึ่งประเทศ หลายโอกาสที่ต้องขาย
เมื่อพูดถึงการนำรายได้จากต่างประเทศเข้ามา คนจำนวนมากอาจนึกถึงการท่องเที่ยวก่อน เพราะเป็นภาพที่มองเห็นได้ทันที ทั้งผู้โดยสารในสนามบิน ห้องพักที่ถูกจอง ร้านอาหารที่มีลูกค้า และเมืองที่กลับมาคึกคัก แต่การท่องเที่ยวเป็นเพียงหนึ่งในหลายช่องทางที่เชื่อมประเทศไทยเข้ากับเศรษฐกิจโลก
ประเทศไทยยังต้องการผู้ซื้อสินค้าไทย นักลงทุนที่เข้ามาตั้งฐานธุรกิจ บริษัทเทคโนโลยีที่กำลังมองหาพื้นที่เติบโต ตลอดจนงานระดับนานาชาติที่สามารถพาผู้ซื้อ ผู้ขาย นักลงทุน ผู้เชี่ยวชาญ และเครือข่ายอุตสาหกรรมจากทั่วโลกมาพบกันในประเทศไทย
หากเปรียบประเทศไทยเป็นแบรนด์หนึ่ง การท่องเที่ยวต้องขายด้วยแรงบันดาลใจและประสบการณ์ สินค้าไทยต้องขายด้วยคุณภาพมาตรฐาน และความสามารถในการแข่งขัน ส่วนการลงทุนต้องขายด้วยนโยบาย สิทธิประโยชน์ โครงสร้างพื้นฐาน และความเชื่อมั่นในอนาคต ขณะที่การจัดงานไมซ์ต้องขายด้วยความพร้อมด้านมาตรฐานและความเป็นมืออาชีพของระบบนิเวศไมซ์ไทย เพื่อปักหมุดให้ประเทศไทยถูกนึกถึงเป็นอันดับแรก (Top of...
ในอดีตประเทศไทยขับเคลื่อนเศรษฐกิจด้วยภาคการผลิตและแรงงาน แต่ในวันนี้โจทย์ของประเทศได้เปลี่ยนไป การก้าวข้าม “กับดักประเทศรายได้ปานกลาง” ไม่อาจพึ่งพารูปแบบการเติบโตแบบเดิมได้อีกต่อไป แต่ต้องอาศัยเครื่องยนต์ใหม่ นั่นคือความสามารถในการสร้าง “นวัตกรรม” และเปลี่ยนองค์ความรู้ให้กลายเป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจ และต้นทางขององค์ความรู้เหล่านั้นส่วนหนึ่งมาจากงานวิจัยในรั้วมหาวิทยาลัย
ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม (INT) มหาวิทยาลัยมหิดล ทำหน้าที่เป็นฟันเฟืองสำคัญในการนำงานวิจัยจากรั้วมหาวิทยาลัย มาต่อยอดและพัฒนาให้กลายเป็นนวัตกรรมที่ใช้ประโยชน์ได้จริง ทั้งในเชิงสังคมและพาณิชย์ โดยสามารถสร้างมูลค่างานวิจัยตามสัญญาสะสมเป็นมูลค่ามากกว่า 4,300 ล้านบาท นำผลงานวิจัยไปใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์และสร้างรายได้มากกว่า 250 ล้านบาท ไปจนถึงการสนับสนุนจัดตั้ง Startups คุณภาพมาแล้วถึง 91 ราย
ในโอกาสครบรอบ 10 ปี ของสถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยมหิดล เราชวนย้อนมองเส้นทางดังกล่าวผ่านมุมมองผู้บริหารทั้ง 4 ยุค ผู้ร่วมวางรากฐาน สร้างระบบ เชื่อมโยงเครือข่าย และต่อยอดนวัตกรรมไทยสู่อนาคต
Chapter 1: ยุคแห่งการวางรากฐาน จุดเริ่มต้นของ INT ในวันนี้ มีรากฐานมาจาก สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่เดิมใช้ชื่อว่า Innotech ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2559 เพื่อวางระบบการบริหารจัดการนวัตกรรมของมหาวิทยาลัยมหิดลอย่างเป็นรูปธรรม...
เมื่อแรงลมต้านทางการค้าโลกลูกใหม่พัดกระหน่ำจากการที่สหรัฐฯ ประกาศจัดเก็บภาษีตอบโต้ 12.5% กับหลายประเทศรวมถึงไทย แม้จะเผชิญความท้าทายครั้งใหญ่ แต่ความพยายามของทีมพาณิชย์ไทยไม่ไร้ผล เมื่อสามารถเจรจาคุ้มกันสินค้าแชมเปี้ยนและสินค้าเกษตร/อุตสาหกรรมหลักได้ถึง 2,120 รายการ คิดเป็นมูลค่าเกินครึ่งของการส่งออกไปสหรัฐฯ อย่างไรก็ตาม สำหรับกลุ่มสินค้าที่ยังคงได้รับผลกระทบ นายอลงกรณ์ พลบุตร ประธานสถาบันเอฟเคไอไอ ได้นำเสนอบทความพิเศษเพื่อชี้แนวทาง "พลิกวิกฤตเป็นโอกาส" เร่งยกระดับมาตรฐานแรงงาน พร้อมกางเข็มทิศยุทธศาสตร์ "3 วงแหวน 5 ประตู" และการรุกตลาดอีคอมเมิร์ซข้ามพรมแดน เพื่อเป็นหลักประกันความอยู่รอดและสร้างศักยภาพใหม่ให้กับการส่งออกไทยอย่างยั่งยืน
นายอลงกรณ์ พลบุตร ประธานสถาบันเอฟเคไอไอ (FKII Institute) อดีตรองประธานสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศและอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ นำเสนอบทความพิเศษกรณีผลกระทบจากการที่สหรัฐประกาศเก็บภาษีตอบโต้ประเทศไทย12.5% พร้อมเสนอแนวทางพลิกวิกฤตเป็นโอกาสในการสร้างศักยภาพใหม่การส่งออกของไทยด้วยยุทธศาสตร์ “3 วงแหวน 5 ประตู” และการค้าข้ามพรมแดนเป็นกลยุทธ์สำคัญ
ความพยายามที่ไม่ไร้ผล โอกาสกลางวิกฤต
จากการที่สำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐฯ (USTR) ประกาศคำตัดสินชั้นที่สุด บังคับใช้ภาษีตอบโต้กรณีไม่มีมาตรการห้ามนำเข้าสินค้าจากแรงงานบังคับ โดยจัดเก็บภาษีนำเข้าเพิ่มเติมจากอัตรา MFN อีก 12.5% กับประเทศไทยและอีก 37 ประเทศ เช่น...
หลายคนรู้ว่า “โรคอ้วน” เป็นโรคอันตรายที่กระทบทั้งระบบเผาผลาญ ฮอร์โมน หัวใจและหลอดเลือด จนนำไปสู่โรคอื่น เช่น ความดันโลหิตสูง เบาหวาน ไขมันในเลือดสูง และไขมันพอกตับ แต่ยังมีอีกหนึ่งโรคที่สัมพันธ์กับโรคอ้วน และอันตรายต่อชีวิตไม่แพ้กัน นั่นคือ "ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ" หรือ ( Obstructive Sleep Apnea: OSA ) ที่ทำให้การนอนไม่มีคุณภาพและค่อย ๆ ทำร้ายร่างกายอย่างช้า ๆ ซึ่ง นพ.ชาญวัฒน์ ชวนตันติกมล อายุรแพทย์ แพทย์เฉพาะทางโรคเบาหวานและต่อมไร้ท่อ รพ.วิมุต พหลโยธิน เผยว่าหากเราไม่สังเกตตนเองและรีบรักษาภาวะดังกล่าว โรคนี้อาจนำไปสู่อาการรุนแรงที่กระทบชีวิตได้
ไขมันสะสมจาก “โรคอ้วน” ตัวการของ "การหยุดหายใจขณะหลับ”
นพ.ชาญวัฒน์ ชวนตันติกมล อธิบายว่า "คนที่เป็นโรคอ้วนไม่ได้มีไขมันสะสมแค่ตรงหน้าท้อง แต่มีที่รอบคอ ลิ้น และผนังคอ ทำให้ทางเดินหายใจแคบลง พอเราหลับ กล้ามเนื้อคอจะคลายตัว เนื้อเยื่ออาจหย่อนลงมาขวางทางเดินหายใจ อากาศที่ผ่านช่องแคบ...






































